“Vrijwilligerswerk, dat doen we uit liefde voor het Fort.”

vrijwilliger Fort Napoleon Oostende
vrijwilliger Fort Napoleon Oostende
vrijwilliger Fort Napoleon Oostende
vrijwilliger Fort Napoleon Oostende

Vlaanderen telt vandaag 750.000 vrijwilligers, waarvan een goede 200 hun handen uit de mouwen steken voor Herita. Tijdens de Week van de Vrijwilliger laat Herita heel graag haar eigen vrijwilligers spreken.

Vandaag zetten we Rita in de kijker. Zij draait al sinds 2002 mee in Fort Napoleon in Oostende en heeft als allereerste vrijwilliger van het fort al veel weten veranderen. Daarnaast steekt ook haar man John sinds zijn pensioen enthousiast een handje toe in het fort.



Jeugdsentiment en verantwoordelijkheid

Rita en John kennen Fort Napoleon uit hun jeugd. Met hun leerboeken vluchtten ze de duinen in om te studeren, weg van de drukte van het strand. In de verte zagen ze toen al het prachtige, oude gebouw liggen. 

Jaren later, op haar 50ste, viel Rita zonder werk en besloot ze om als vrijwilliger aan de slag te gaan in het fort. Het was voor haar een echte opkikker om plots terug te voelen dat ze iets kon betekenen. “De reusachtige sleutelbos van het fort krijgen en die grote, ijzeren poorten opendoen, dat geeft een gevoel van verantwoordelijkheid.”


Een echte evolutie

Rita werkt al 15 jaar in Fort Napoleon en was er zelfs de eerste vrijwilliger ooit, ze maakte er al heel wat veranderingen mee. Vroeger was er bijvoorbeeld geen bureau waar ze de bezoekers kon ontvangen. In de koude hal van het fort, waar geen ramen waren, verkocht ze tickets aan een balie. Om te schuilen voor de typische koude kustwind, verstopte ze zich in een hoekje voor het weer en liep ze snel naar de balie wanneer er bezoekers aankwamen. 

Ze kent het monument door en door, in de zomer kan ze perfect inschatten wanneer het druk wordt. Tijdens het hoogseizoen komen de bezoekers in vlagen, telkens wanneer er een tram stopt. Of wordt het heerlijk rustig wanneer ’s middags het gratis overzetbootje niet vaart. Zo weet ze exact wanneer ze even tijd heeft om uit te blazen.


De Grachtenploeg

Toen hij met pensioen ging, werd ook Rita’s echtgenoot John vrijwilliger bij het fort. Hij begon er met het schilderen van de toiletten en richtte ondertussen zijn eigen Grachtenploeg op. Samen met drie andere vrijwilligers houdt hij de grachten netjes door er al het zand uit te scheppen.

Dat is niet alleen fysiek zwaar werk, de ploeg moet ook nog opletten om niet te verdwalen! Het fort is immers gebouwd in de vorm van een vijfhoek zodat de vijand er zijn weg zou verliezen. Gelukkig kan John zich ondertussen als enige van het ploegje perfect oriënteren.

Rita vind het alleszins heel fijn dat ook haar echtgenoot zijn enthousiasme kwijt kan in het fort. “’s Avonds komt hij thuis als een kind na een goede dag op het strand.”

Het koppel uit Varsenare wil nog zo lang mogelijk vrijwilligerswerk blijven doen. “Het houdt je actief en het verbreedt je horizon dankzij alle mensen die je ontmoet.” Wij kunnen dat natuurlijk alleen maar toejuichen!

 


Zelf vrijwilliger worden

Wil je zelf ook graag vrijwilliger worden bij Herita? We zoeken niet alleen mensen voor in Fort Napoleon, maar ook in andere monumenten of als helpende kracht voor Herita zelf.
Lees hier alles over vrijwilligerswerk bij Herita